Reisverslag

Jungle, Stad, Highlands en Strand

Maleisië en Borneo (Sarawak)

20 oktober t/m 7 november 2022

Dag 1: Donderdag 20 oktober

Vertrek naar tussenstop Singapore

Vandaag is het zover en ben ik vertrokken mijn reis naar Maleisië en Borneo. Vanwege de aankondiging dat het weer druk zou zijn op Schiphol met lange wachtrijen was ik bijtijds thuis weggegaan. Een parkeerplaats had ik gereserveerd van tevoren. Ik rijd naar Schiphol en het regent. Toch zonder oponthoud kom ik veel te vroeg om de auto al in de garage te zetten en stop derhalve nog maar op de spottersplaats bij de Mc Donalds. Na verloop van tijd wordt het droog en ik besluit direct maar even een kleinigheid te eten. Even voor half vijf rij ik door naar P1 en zet de auto in de parkeergarage en loop ik als eerste naar het GWK. Ik had Maleisische valuta besteld en heb die daar opgehaald.

Vervolgens naar de incheckbalie zonder wachtrij en mijn koffer à 19 kg afgegeven. Helaas kon de medewerker mijn koffer niet direct doorlabelen naar Kuching. Op naar de security, 15 minuten later met nadere controle van mijn tas en mijzelf kon ik door naar de douane. Ook hier een wachtrij maar toch een kwartier later ook hierdoorheen. Nu rustig richting gate E8. Nog even wat gegeten en gedronken en mensen kijken totdat het sein boarden kwam. Vlucht KL0839 en ik heb stoel 11C toebedeeld gekregen voor een volle vlucht naar Singapore met naar blijkt een echtpaar naast mij wat ook de rondreis gaat maken. Al pratend kennis gemaakt met Ruud en Nelleke.

Dag 2: Vrijdag 21 oktober

Van Singapore naar Kuala Lumpur en het douane drama

Uiteindelijk vertrokken we wat te laat zonder daar een reden voor te hebben ontdekt. De route over de zuidelijke voormalige Russische Staten, Birma en Thailand bracht ons naar Singapore voor een tussenstop van 5 kwartier. We moesten van boord en na een sanitaire stop direct weer pre-boarden. Keurig op tijd vliegen we door naar Kuala Lumpur. Ik neem nu de gelegenheid om een rij stoelen voor mijzelf te gebruiken want het toestel is toch bijna leeg.

Hier aangekomen een flinke zoektocht voor de boeg. Bleek dat we met een soort shuttlebus/treintje naar een ander gebouw moesten om eerst de douane door te gaan. Een drama bleek. Schiphol is er niets bij. Hier hebben ze wel 50 balies in gebruik en toch nog heel lange rijen. Echter het was rond etenstijd en het ene na het andere loket ging dicht, personen met paspoorten waar wat mee was, communicatieproblemen en ga zo maar door, het vrat de tijd om over te stappen behoorlijk weg. Zo'n anderhalf uur heb ik daar verspeeld. Toen de koffer van de band afhalen en in sprint door naar de incheckbalie voor de vlucht naar Kuching. Weer een behoorlijk stuk lopen en toen ook nog personeel wat niet echt meewerkte. De tijd begon echter te dringen en ik moest ook weer door de security alwaar ze denken ook nog van de douane te zijn. Om kromme tenen van te krijgen.

Van Kuala Lumpur naar Kuching

Een lange wandeling verder was ik eindelijk bij gate B8. Het boarden voor vlucht MH2532 stond op punt van beginnen. Een stampvol toestel, krap (ik ben nu eenmaal geen kleine Aziaat maar ietwat meer uit de kluiten gewassen) en ik had stoel 14C toebedeeld gekregen maar dat is een plaats bij de nooduitgang en stoelen waarvan de armleuning niet omhoog kunnen, aldus moest de cabinecrew nog iets organiseren voor mij, wat ze overigens keurig gedaan hebben. Buiten dat was het toestel niet de kwaliteit die ik van Malaysian Airways had verwacht en vliegen we in anderhalf uur naar Borneo met wat turbulentie.

Na deze vlucht ben ik blij dat ik ben geland op Kuching. Weer door de douane heen en de koffer afhalen. Dit ging vrij vlot en onze reisleider en bus stonden al klaar. Nog een half uurtje naar het hotel en om één uur in de nacht had iedereen een sleutel (voor mij kamer 423) in handen en ben ik al vlot naar bed gegaan. Want ja, slapen in een vliegtuig staat niet garant voor een goede nachtrust.

Dag 3: Zaterdag 22 oktober

Stadswandeling Kuching

Op het programma vandaag de stadswandeling door Kuching maar eerst mogen we uitslapen. Ik heb de nacht doorgebracht op een bed wat ik een plank zonder vering noem. Weet niet of dit nu echt goed was voor mijn rug.

Het ontbijt duurt tot 11 uur. Genoeg keuze en goed. Ondertussen maak ik met steeds meer groepsleden kennis. Het lijkt erop dat we een leuke groep hebben. Vertrekken doen we om 12 uur. We steken over bij het hotel en beginnen onze wandeling bij het Cat-statue. We krijgen in de uitleg te horen dat dit standbeeld te maken heeft met de naamgeving van Kuching. Kuching betekent letterlijk ‘kat’.

We lopen verder in de inmiddels stromende regen naar de Chinese tempel Tua Pek Kong. Een mooi schuilmoment want het komt even met héél veel water naar beneden.

Tua Pek Kong-tempel

Tua Pek Kong-tempel (ook wel Siew San Teng-tempel genoemd in het Chinees) is een Chinese tempel gelegen nabij de waterkant van Kuching, tegenover het Chinese geschiedenis museum. Het is de oudste tempel in de stad en maakte deel uit van de Kuching Heritage Trail.

Aangenomen wordt dat de tempel al vóór 1839 bestond. Veel van zijn geschiedenis gaat pas terug tot 1843 met renovaties in 1856, 1863 en 1880. De tempel overleefde de oorlog, de grote brand van Kuching en later de Japanse invasie tijdens de Tweede Wereldoorlog in 1941, toen de structuur intact bleef ondanks zware schade aan stadsgebouwen in de buurt als gevolg van bombardementen door het keizerlijke Japanse leger. Toen eind 1964 de renovatiewerkzaamheden begonnen, de eerste in vierentachtig jaar, hoopte men dat de datum van de oorspronkelijke structuur ergens op een balk in het dak zou worden vermeld, zoals gebruikelijk is in alle Chinese tempels.

We vervolgen de weg grotendeels overdekt door winkelstraatjes met allerlei waren. Je moet echter goed uitkijken waar je loopt want ieder winkeltje heeft een hoger of lager voorstoepje wat wel of niet volledig gevuld is met hun verkoopwaar. Via Chinatown gaan we door naar de Indiase wijk. We lopen langs vele juwelierswinkeltjes en door smalle steegjes komen we weer op het Waterfront.

Het regende intussen nog steeds behoorlijk door. Echter na gisteren is mijn rug nog steeds pijnlijk en geef aan dat ik de wandeling afbreek. Er komen nog veel momenten aan waar ik de energie aan wil besteden dus het is welletjes geweest. Mike, onze reisleider, belt de bus die me vervolgens naar het hotel brengt.

Ik neem even een rustmoment. Ik zet de foto's van de camera over op mijn tablet en ook die van de telefoon. Later op de middag ga ik eens even bij de bar van het terras kijken en tref een aantal anderen. Zo zitten we gezellig onder het genot van een drankje totdat het tijd is om naar ons restaurant te gaan voor het diner.

Gezien het onbestendige weer heeft Mike toch de bus geregeld, ik ben er wel blij om ook al was het niet zo’n verschrikkelijk eind lopen.

We krijgen hier een keur aan gerechten om te proberen. Het enige is dat wanneer zo’n diner besteld wordt is dat het eten al op tafel staat wanneer je aankomt en op moment van nuttigen al bijna koud is. Mijns inziens is de smaak van de gerechten dan toch anders.

Na het diner splitst de groep zich op. Er gaan er nog voor een afzakkertje in één van de barretjes aan het Waterfront en de rest gaat richting hotel. Ik ga voor het laatste en zo sluiten we de avond af en gaan bijtijds naar bed. Morgen vroeg op.

Dag 4: Zondag 23 oktober

Bako National Park

Vandaag staat het Bako National Park op het programma. Mike had aangegeven om 8 uur te willen vertrekken. Ik had de wekker om 6 uur gezet zodat ik tijd genoeg had voor mijn ritueel plus ontbijt. Adam, onze plaatselijke gids had aangegeven om waterschoenen mee te nemen daar de boot niet tot het strand kon komen vanwege het getijde. Dus bepakt en bezakt zijn we vertrokken. Half uurtje met de bus en dan op de boot.

De hike die gedaan zou worden heb ik aan mij voorbij laten gaan, er was gemeld dat het eerste stuk nog wel vlak en goed begaanbaar was maar dat het laatste deel klimmen en klauteren over rotsen en boomstammen werd.

De eerst teruggekomen groepsleden hadden nog wel wat apen, een vogel en een slang gezien. Zelf heb ik een aantal vlinders, insecten en een ijsvogel gezien.

Enkele hadden het na het vlakke deel wel gezien en kwamen al terug na een uurtje. De rest was doorgegaan maar daar klonk bij enkele een behoorlijke spijt. Bleek naderhand ook dat er één gevallen was. Gevalletje voor de EHBO. Het was eigenlijk te pittig en daarbij kwam dat ze geen beesten hadden gezien.

Teruggekomen in het hotel ben ik me eerst gaan opfrissen nadat ik gemeld had dat de kamer niet was gedaan. Vanavond hebben we nog de Sunset River cruise. En daarna zoeken we een gezellig restaurant voor het diner.

De River cruise was wel aardig. We varen een heel stuk over de rivier en het wordt al snel schemerig. Echt mooi wordt het pas wanneer het donker is en overal langs de oever de lichten aan zijn. Tijdens de cruise werd er een drankje en een schaaltje Kek Lapis (spekkoek) voor een ieder geserveerd. Ook werd er wat culturele dansjes van een paar inheemse stammen opgevoerd.

Nadien ben ik met nog een paar naar een restaurant (James Brooke Bistro & Cake) voor het diner gegaan. Logica hadden ze daar nog nooit van gehoord. Wanneer je satéstokjes met friet besteld dan zit er bijna een uur tussen de levering van beide componenten. Maar het was wel gezellig en dat is het belangrijkste.

Morgen weer een mooie dag in het verschiet maar wel vroeg vertrek dus nu maar koffer weer pakken en bijtijds naar bed.

Dag 5: Maandag 24 oktober

Orang-oetans en een lokale markt

Vandaag gaan we naar het orang-oetans opvangcentrum in Semenggoh. Vertrek om half acht dus het was een vroegertje. Na ontbeten en uitgecheckt te hebben rijden we in klein uurtje naar het park. Hier stappen we over in elektrische buggy's die ons dieper de jungle inrijden. Na nog een pad vol boomwortels en hoogteverschillen te hebben bewandeld zijn we bij de voederplaats. Doordat het fruitseizoen al is begonnen komen de Orangs niet zo snel meer naar deze plek. Als de verzorger het bijna opgeeft komt er toch nog één tevoorschijn. Die kan dus ook van het lijstje afgevinkt worden.

We rijden vervolgens door naar Serian en brengen een bezoek aan de plaatselijke markt. Hier krijgen we uitleg over de vele fruit- en groentesoorten die wij niet kennen.

Na een uurtje rijden we door naar het lunchadres, Lachau Food Corner. Ik laat dit aan me voorbijgaan en neem alleen wat te drinken.

Het laatste stuk naar Sri Aman volgt. We komen aan en krijg kamer 605 toebedeeld. Ik besluit nog even een uurtje te gaan rusten. Na enkele nachten in Kuching op een spijkerhard bed is dit matras een verademing. Dat uurtje wordt dan ook een paar uurtjes en het diner is dan ook al lang en breed voorbij. Ach, voor een keer niet zo erg.

Toch neem ik nog wat te eten en drinken en maak ik mijn verslag van vandaag en zet de foto’s nog over op mijn tablet. Ik had onderweg tijdens de sanitaire stop nog wat ingeslagen en dat komt nu goed van pas. Na de krant nog even te hebben gelezen ga ik lekker verder met slapen want morgen is het weer vroeg dag.

Dag 6: Dinsdag 25 oktober

Batang Ai National Park en Iban-stam

Een lange dag. We vertrekken vanuit Sri Aman naar de Iban-stam in Batang Ai National Park. Na een goed uurtje rijden komen we aan bij de bootsteiger. Hier stappen we over per 4 in de bootjes om vervolgens in drie kwartier over het 24 km² grote stuwmeer naar de Ibans te varen.

De Ibans leven in zogenaamde longhouses, dat zijn lange gebouwen met een veranda, een over de hele lengte van het huis liggende gezamenlijke ruimte met vele deuren die naar de private kamers lijden. In die kamers zijn dan de slaapplaatsen en een keuken en het is een gewoongoed dat er per kamer meerdere gezinnen wonen. Al deze gezinnen zijn onderdeel van één familie met een stamhoofd. Dit ambt gaat over van vader op zoon en wanneer er geen zoon is dan gaat het over op een neef. Ieder heeft ook een taak binnen de familie. De kinderen zitten doordeweeks op een school in een stadje, met kost en inwoning, betaald door de regering. Ondanks het feit dat deze mensen in the middle of nowhere wonen hebben ze elektra en wifi, de kinderen hebben vanuit school allemaal een laptop en dat alles betaald door de staat. Er wordt geleefd van alles wat ze zelf verbouwen en de visserij. Ook wordt er met het toerisme nog wat bijverdiend.

De ontmoetingsplaats in het longhouse. Hier wordt gegeten, gemusiceerd en gedanst. De kinderen spelen er en de ouderen bivakkeren er denk ik de hele dag.

Enkele voorbeelden waarmee de Ibans nog wat bijverdienen. Zelfgemaakte schilden en allerlei attributen en houtsnijbeeldjes.

Wanneer je dit alles gezien hebt denk je in eerste instantie wat een armoede maar deze mensen zijn heel gelukkig. Tijdens ons bezoek wordt er ook een voorstelling gegeven van de diverse krijgersdansen uit vroegere tijden, toen de Ibans nog bekend stonden als koppensnellers, uiteraard met de daarbij behorende muziek.

We besluiten ons bezoek met een complete rijsttafel die speciaal voor ons gekookt is, inclusief een rijstwijn vooraf. We bedanken voor de gastvrijheid waarbij wij spullen overhandigen die onze chauffeur Wilson met Adam onze gids in Serian al hadden ingekocht. Dit wordt direct onder ons neus verdeeld onder alle gezinnen onder toeziend oog van het stamhoofd.

Voordat we op de boot weer teruggaan krijgen we nog een demonstratie hoe ze vroeger jaagde met de blaaspijp. Er wordt wat uitgeprobeerd en gelachen. We varen daarna in de brandende zon weer in drie kwartier terug naar ons startpunt en na terugkomst aan de bootsteiger volgt een lange rit naar ons strandverblijf. Een rit van een kleine vijf uur want ook hier kennen ze het filespook en spitstijden. Maar ook vreemde verkeersregels. Je moet weliswaar links rijden maar inhalen gebeurt gewoon aan alle kanten en het verkeer op twee wielen rijd op de vluchtstrook in plaats van tussen de auto’s. Maar staat ook gewoon stil en rookt een sigaret en staat te appen langs de kant van de weg!?

Onderweg hebben we nog een stop, Wilson moest tanken en wij slaan nog wat drinken en snacks in. We komen aan in het Damai Beach Resort en worden verwelkomd met een rijstwijn en een vruchtencocktail. Heerlijk na zo'n rit. De formaliteiten worden geregeld en krijgen een waslijst van wat we niet mogen op het resort op papier met mogelijke boetebedragen en dienen dit te ondertekenen. Je reinste belachelijkheid. Maar goed, we doen het er maar mee. Ik krijg kamer 1203 toebedeeld maar we nemen eerst nog een afzakkertje alvorens met de shuttlebus naar onze kamers te gaan. Morgen mogen we uitslapen want we verblijven hier 2 volle dagen.

Dag 7: Woensdag 26 oktober

Strand en relaxen

Vanochtend lekker rustig opgestaan. Om 9 uur ga ik ontbijten met een heel stel en we zitten nog een tijdje lekker te kletsen. We spreken af om vanavond half zeven te verzamelen in de lobby om ergens te gaan eten. Ons resort is behoorlijk duur namelijk.

Ieder gaat vandaag zijn eigen gang en zo ook ik. Ga eerst de koffer eens op orde brengen, die is ontploft na een week. Ik probeer de wifi aan de praat te krijgen maar niet één van de vele netwerken die het resort in gebruik heeft geeft een behoorlijk signaal om wat te doen.

In de loop van de middag besluit ik eens te gaan kijken aan het strand. Ik tref daar enkele anderen en het is gezellig totdat het ineens helemaal dicht trekt. De lucht is zo donker dat we besluiten een veilig heenkomen te zoeken.

We zijn bijna bij de openluchtbar wanneer het luchtalarm afgaat. Wel bijzonder dat dit gebeurt voor gewoon een beetje slecht weer. We zitten net en de hemelsluizen worden wagenwijd opengezet. Donder en bliksem volgen al snel en het watergordijn is aanzienlijk. Er steekt nog een lekker windje op en het drukkende verdwijnt. Helaas, op het onweer na, blijft het de hele avond nog regenen.

We besluiten toch met 10 man naar het foodcourt te gaan alwaar we gezellig eten voor een habbekrats. Bij terugkomst zijn we op tijd naar bed gegaan want morgenochtend staat de Santubong wildlife cruise op het programma.

Dag 8: Donderdag 27 oktober

Wildlife cruise en relaxen

Half 6, de wekker gaat. Het ontbijt is pas om zeven uur maar ik zet het personeel een beetje voor het blok want ik vind een half uur om te ontbijten wat aan de korte kant.

Om half 8 vertrekken we voor de Santubong Wildlife cruise. We rijden in 20 minuten naar de aanlegsteiger en gaan aan boord. We varen de rivier op en al gauw wordt er een grote krokodil gespot.

We varen verder en gaan op zoek naar apen die zich aan de rand van de mangroves ophouden. Helaas hebben de apen er vandaag geen zin in of wij zijn te laat. We zien geen apen maar blauwe krabbetjes, een vogeltje en nog wat modderkruipers.

We varen verder en gaan op zoek naar de Irrawaddy dolfijnen. Dit is een kleine donkergrijze soort van hooguit 1.20m lang. En jawel, er zijn er een paar die zich een beetje laten zien.

Adam, onze gids, heeft nog lekkere ananas en banaantjes bij zich en we laten het ons smaken. De ochtend verstrijkt en we gaan weer richting ons hotel. De wildlife cruise heeft niet echt dat gegeven wat wij ervan hadden verwacht. Aangekomen in het resort spreken we weer af om half zeven in de lobby om naar het foodcourt te gaan.

In de tijd die ik nu heb ga ik alvast mijn foto’s overzetten en maak een opzetje voor het verslag van deze dag. Maar die wifi….zeer slecht voor zo’n resort. Nadat ik alles voor morgen heb klaargemaakt zoek ik met nog een paar de bar op om nog wat gezellig te kletsen. Er zijn intussen toch nog apen gespot, de Silverleafs, antracietgrijs met lichtgrijze accenten. Ook werd er nog een vlinder op de gevoelige plaat vastgelegd. Dit is toch het onderwerp van gesprek tot dat we vertrekken om te gaan eten. Het diner met z'n 11-en is weer gezellig en zijn om een uur of negen weer terug. We gaan naar de kamers want het is morgen weer vroeg dag.

Dag 9: Vrijdag 28 oktober

Dag Borneo, hallo Kuala Lumpur

Vandaag gaan we Borneo verlaten. Mijn wekker staat op kwart over vijf maar ben al wakker. Ik sta op en na het ochtendtoilet sluit ik de koffer en zet deze voor de kamerdeur. Zelf wacht ik op het shuttlebusje en die komt al vrij snel met een tweede busje in z'n kielzog voor de bagage. Ik check uit en ga alvast ontbijten. Kwart over zeven vertrekken we naar de airport en na het spitsverkeer getrotseerd te hebben komen we een uur voor vertrek aan. Achteraf meer dan genoeg omdat onze vlucht MH2543 een uur vertraging had. We checken in en mogen naar gate 5. Ik heb stoel 5E toebedeeld gekregen en heb nu hetzelfde probleem als op de heenvlucht naar Kuching. Gelukkig heeft één van mijn groepsleden een stoel op rij 6D gekregen en kunnen we ruilen van plaats. Na twee uurtjes vliegen komen we aan in Kuala Lumpur en van een vochtige in een droge warmte. Koffer ophalen en naar buiten.

De nieuwe gids, Zeb, staat ons al op te wachten. We rijden in een uurtje naar ons hotel en ik krijg kamer 1905 op de 19ᵉ etage toebedeeld. Straks gaan we nog naar de rooftopbar en dineren maar eerst even rust.

Ik regel dat mijn was wordt gedaan en zet mijn foto's op m'n tablet. Om 18.00 uur verzamelen we in de lobby en vertrekken we met de bus naar het Traders hotel. Vanaf de 33ᵉ etage heb je een schitterend uitzicht op de Petronas Towers. We krijgen hier een drankje aangeboden en genieten van het uitzicht. Om half acht vertrekken we naar het restaurant om te dineren. Dit is gevestigd in de shoppingmall van de Petronas Towers.

Voor de deur van de Petronas Towers heb je ’s-avonds een kleurrijk waterspektakel. Ik voel me helaas niet echt lekker en laat het eten wat aan mij voorbijgaan. We rijden aansluitend terug naar het hotel en ga lekker naar bed.

Dag 10: Zaterdag 29 oktober

Stadstour Kuala Lumpur

Vandaag de stadstour door Kuala Lumpur. Vertrek om acht uur. We rijden allereerst naar het koninklijk paleis.

De Batu Caves zijn de volgende stop. Een grottempel te bereiken via een trap van 272 treden. De trap met 272 treden moet ik laten schieten maar er is genoeg te zien. We zien onder andere mensen die in een hangmat kleine kinderen al dragend naar boven brengen. Makaken springen overal rond. In een kleinere tempel is een ceremonie bezig met muziek en ga zo maar door.

Batu Caves

Batu Caves wordt beschouwd als een van de natuurlijke wonderen van Maleisië, aangezien de grotten honderden jaren geleden uit kalksteen zijn gevormd. De grotten zijn een van de grootste attracties van Maleisië, rijk aan cultuur en geschiedenis, en een bedevaartsoord voor hindoes. De naam is afgeleid van de 'Sungai Batu' (rivier de Batu), die in de buurt stroomt en 7 mijl ten noorden van Kuala Lumpur ligt. Er wordt gezegd dat een lokale leider van de hindoegemeenschap met de naam K. Thamboosamy Pillay de grotten in 1891 heeft gebouwd. De ingang van de grot die leek op een 'vel' of speer die traditioneel werd vastgeklemd door de godheid Lord Murugan, inspireerde hem om het standbeeld te maken. Nu is Thaipusam een jaarlijkse viering opgedragen aan Lord Murugan, waar duizenden hindoe-aanhangers hun respect komen betuigen.

De Batu-grotten komen tot leven tijdens de maand januari of februari met de viering van Thaipusam, waar hindoe-aanhangers die in een processie vanuit de stad zullen komen en samenkomen met hun rituelen en vieringen. Wat opvalt is het extravagante 43 meter hoge gouden standbeeld van Lord Murugan. Vorstelijk geplaatst bij de ingang van de belangrijkste grotten.

Wanneer je rondkijkt zie je veel lokale en buitenlandse bezoekers die de bezienswaardigheden bewonderden. Naast de standbeelden en hindoe-priesters hoorde ik dat de apen de Batu-grotten ook als hun thuis beschouwen.

Om Batu Caves en al zijn glorie echt te ervaren, moet je de 272 treden beklimmen om de grotten binnen te gaan. Daar liggen de verschillende standbeelden die dienen als de rituele plaats voor veel hindoe-aanhangers.

Na het bezoek aan de Batu Caves wacht ons nog een verrassing, Mike had een kleine roti maaltijd verzorgd in een lokaal tentje. Alleen moet ik om 10 uur ’s-morgens nog geen warm eten hebben. We rijden door naar de tinfabriek Royal Selangor. De grootste van Maleisië. We krijgen te zien hoe de producten worden gemaakt en wat ze zoal maken. Uiteraard kan dit alles ook gekocht worden.

De volgende stop wordt het Nationaal Monument gevolgd door een bezoek aan het Merdekaplein en directe omgeving. We maken een fotostop en krijgen uitleg bij het Nationaal Monument en maken een korte wandeling om het Sultan Abdul Samad-gebouw. Hier is volgens zeggen Kuala Lumpur een onafhankelijke staat geworden.

Nationaal Monument

Het idee voor de bouw van het Nationaal Monument werd geopperd door de toenmalige premier van Maleisië, YTM Tunku Abdul Rahman Putra Alhaj in 1963 om de soldaten te herdenken die stierven bij het verdedigen van de soevereiniteit van het land. Voor de bouw werd een gebied van 48.562 vierkante meter met uitzicht op de Lake Gardens gereserveerd. Het monumentencomplex omvat vijf hoofdcomponenten, het Nationaal Monument, fonteinen, paviljoen, een oorlogsmonument en de omliggende tuinen. Het monument met zeven bronzen beelden vertegenwoordigt ook de triomf van de krachten van de democratie over de krachten van het kwaad.

Het monument is ontworpen door een Amerikaanse beeldhouwer, Felix De Weldon, en werd begin 1966 voltooid. Het werd onthuld op 8 februari van hetzelfde jaar en vanaf dat moment wordt hier jaarlijks een ceremonie gehouden om het overlijden van de soldaten te herdenken. Voorafgaand aan de bouw werd er na de Eerste Wereldoorlog nog een monument opgericht in de buurt van het treinstation om de soldaten te herdenken die tijdens de oorlog zijn omgekomen. Elk jaar wordt op 11 november een eenvoudige ceremonie gehouden om hun overlijden en offers te eren. De namen van tijdens de Tweede Wereldoorlog gesneuvelde soldaten werden op het monument aangebracht totdat het werd vervangen door het huidige Rijksmonument.

Sultan Abdul Samad-gebouw

Het Sultan Abdul Samad-gebouw is een laat negentiende-eeuws gebouw aan de Jalan Raja, tegenover de Dataran Merdeka (Independence Square) en de Royal Selangor Club in Kuala Lumpur, Maleisië. Het gebouw huisvestte oorspronkelijk de kantoren van het Britse koloniale bestuur en stond in de beginjaren gewoon bekend als Government Offices. In 1974 werd het hernoemd naar Sultan Abdul Samad, de regerende Sultan van Selangor op het moment dat de bouw begon.

Het gebouw herbergt zowel de kantoren van het Ministerie van Communicatie en Multimedia als het Ministerie van Toerisme en Cultuur van Maleisië. Het huisvestte ooit de hogere rechtbanken van het land: het Federale Hof van Maleisië, het Hof van Beroep en het Hooggerechtshof van Malaya. Het Federale Hof en het Hof van Beroep waren begin jaren 2000 verhuisd naar het Paleis van Justitie in Putrajaya, terwijl het Hooggerechtshof van Malaya was verhuisd naar het Kuala Lumpur Courts Complex in 2007.

Nadat we een aantal nog bij de Petronas Towers hebben afgezet rijden we terug naar het hotel. Even bijkomen, foto's weer overzetten, opfrissen en om 19 uur verzamelen voor diner. We lopen naar het Pavillion, een grote shoppingmall bij ons hotel om de hoek. Negen verdiepingen vol winkels, bars en restaurants. We kiezen voor een BBQ-restaurant op de 9e etage. Onbeperkt eten en gezellig. Na dit alles gaan we door het sfeervolle maar zeer drukke straatleven weer naar het hotel en moe maar voldaan naar bed.

Dag 11: Zondag 30 oktober

Malakka

Malakka, de oude VOC-stad, staat voor vandaag op het programma. We vertrekken om half 9 en rijden met een koffiestop in ongeveer 2,5 uur ernaar toe. We maken een stadswandeling in een verzengende warmte waarbij we eerst richting het fort gaan. Ik laat de beklimming aan me voorbij gaan en loop om het fort heen. Achteraf ook een goede keuze want ook daar was genoeg moois te zien.

Porta de Santiago

Porta in het Portugees verwijst naar port. Porta de Santiago was een van de vier belangrijkste toegangspoorten tot het Portugese fort van A Famosa. De leider van het Portugese leger dat Melaka in 1511 veroverde, Alfonso de Albuquerque, begon in 1512 met de bouw van A Famosa vanwege de frequente aanvallen van de volgelingen van sultan Mahmud Shah, naast die van Acheh en Johor gedurende meer dan een eeuw.

De Portugezen gebruikten dwangarbeid om dit vierkante fort rond de Melaka-heuvel te bouwen met 3 meter dikke muren met behulp van delen van gesloopte paleizen, moskeeën en loyale mausolea. In de noordwestelijke hoek van het fort werd ook een 40 meter hoge uitkijktoren gebouwd.

Nadat de Nederlanders Melaka in 1641 op de Portugezen hadden veroverd, renoveerden en vergrootten ze het fort en graveerden ze het wapen van de Verenigde Oost-Indische Compagnie 'VOC' en het opschrift 'ANNO 1670' op de poort.

In 1795 besloten de Britten het te slopen uit angst dat het tegen hen zou kunnen worden gebruikt nadat Melaka aan de Nederlanders was teruggegeven. In 1807 gebruikte de Britse resident in Melaka, William Farquhar, buskruit om het fort op te blazen. Lord Minto en Sir Stamford Raffles kwamen echter tussenbeide om te voorkomen dat hun landgenoten het volledig vernietigden. Toch bleven alleen Porta de Santiago en de omliggende huizen gespaard. Het fort van A Famosa is een van de oudste bewaard gebleven Europese architectonische overblijfselen in heel Azië.

Ik kom uiteindelijk op hetzelfde punt uit als de groep en wel bij het stadhuis en de christelijke kerk. Een mooi stukje geschiedenis zo midden in de stad. Het is er ook druk en de stalletjes met allerhande snuisterijen vormen dat dit echt wel een toeristische trekpleister is.

We lopen verder langs oude koloniale gebouwen en VOC monumenten en komen door de Street of Harmony. Een moskee, een hindoe tempel, een Chinese tempel en een katholieke kerk, alles in één straat en in vrede met elkaar samenlevend.

We lunchen in een traditioneel restaurantje met dito gerechten en hebben daarna nog wat tijd om door de Jonkerstreet te struinen. We slaan direct nog wat drank en snacks in en zoeken de schaduw op voor wat verkoeling.

Na dit mooie bezoek gaan we weer terug naar Kuala Lumpur en ook hier kennen ze het filespook op zondag. De terugreis duurt een goed uur langer. Het schijnt zo te zijn dat dit komt omdat alle werkenden en studenten na het weekend weer teruggaan naar Kuala Lumpur en natuurlijk ook de dagjesmensen. Onderweg hebben we nog wat proviand ingeslagen en ik besluit om niet meer de stad in te gaan. Dit laatste geldt ook voor vele anderen. Het is een zeer warme dag geweest en waarbij toch veel in de volle zon is gelopen. Dit vergt toch wel wat van je lichaam wanneer je dat niet zo gewend bent.

Na aankomst in het hotel ben ik eerst achter mijn wasgoed aangegaan. Moest ook wel want morgen trekken we weer verder. Ik kon het afhalen bij de receptie en kreeg een heel pak in plastic verpakt, keurig gestreken en gevouwen.

Ik zet mijn foto’s weer over op mijn tablet en schrijf mijn verslag, breng de koffer weer op orde voor de volgende dag en eet wat tussendoor alvorens ik bijtijds naar bed ga.

Dag 12: Maandag 31 oktober

Dag Kuala Lumpur, hallo Cameron Highlands

Vandaag verlaten we Kuala Lumpur en gaan de Cameron Highlands in. Ofwel we verruilen de drukte voor de rust en de warmte voor de koelte. We maken een koffiestop en rijden via slingerende wegen de bergen in.

Onderweg bezoeken we een Orang Asli-dorpje, een inheemse stam, levend armoedig in golfplaten-huisjes. Persoonlijk vind ik het te gênant om te bekijken. We hebben er wel een schitterend uitzicht over de vallei.

We maken nog een stop in het dorpje Tanah Rata waar we nog even de benen kunnen strekken en wat proviand voor onderweg kunnen inslaan. Het is niet helemaal droog maar dat mag de pret niet drukken.

We rijden van hieruit naar een oude Engelse cottage, Bala's Chalet, voor een high tea. In een mooie tuin gelegen genieten we van alles wat je kan bedenken.

We vervolgen onze weg naar ons verblijf voor de komende 2 nachten wat nog een beetje hoger ligt, het Strawberry Park Resort. Volledig op een heuvel gelegen met wanneer het helder en droog is een prachtig uitzicht. Ik krijg kamer 712 toebedeeld, lekker beneden en hoef alleen maar een trap omhoog wanneer ik uit het restaurant kom in het andere gebouw.

De temperatuur is een stuk koeler dan Kuala Lumpur, verschil ongeveer 10°C. Voor het avondeten schuiven we met 12 man aan en hebben het gezellig totdat het bedtijd is. Foto’s weer overzetten, verslag schrijven en klaarmaken voor de volgende dag.

Dag 13: Dinsdag 1 november

Cameron Highlands

Theeplantage en aardbeienkwekerij, het programma voor deze ochtend. We rijden om 9 uur weg en met 20 minuten zijn we in Brinchang. Hier stappen we over op een oude Engelse schoolbus, deze is wat korter en smaller, en rijden we door naar BOH tea center. We hebben hier een schitterend uitzicht over de theeplantages. Een bezoek aan de fabriek gaat helaas niet door daar deze is gesloten door corona.

De theevelden van BOH, tea center. De grootste theeproducent van Maleisië.

Na een goed half uur rijden we door naar de aardbeienkwekerij. Helaas, dit stelde niets voor maar ja, het stond in het programma. We lopen aansluitend over de lokale markt. Veel groente en fruit, gefrituurde snacks, speelgoed, kleding en snuisterijen.

De lunch gebruiken we bij het restaurant van de golfclub. Eenvoudig maar lekker en op z'n Engels.

De Mossy Forest tour staat optioneel op het programma vanmiddag maar het is te vochtig en daarbij zitten we op bijna 2.000m hoog. Aldus lucht te weinig. Er worden nu foto's voor me gemaakt. De groep vertrekt en het begint ook nog eens hard te regenen. Ik word met de bus naar het hotel gereden en zie later de groep als verzopen katten terugkomen. Achteraf ben ik blij dat ik niet mee ben gegaan want wat een ontspannen wandeling had moeten zijn werd een hike met klimmen en klauteren.

Vanavond gaat we steamboat eten. Ik laat me verrassen. Met de groep schuiven we om half 8 aan voor de maaltijd. Dit is een soort fondue. Een pan in twee gedeeltes met aan de ene kant een normale bouillon en aan de andere kant een kruidige substantie, voor mij te scherp. Bijgeleverd worden diverse soorten vis en vlees, noedels, groenten en eieren. Erg lekker. We zitten na het eten nog een tijdje na en om 10 uur is het bedtijd want morgen weer vroeg dag.

Dag 14: Woensdag 2 november

Van Cameron Highlands naar Penang

Vandaag verlaten we de Cameron Highlands en gaan weer naar de kust of beter gezegd we gaan naar Penang. We vertrekken vroeg en na onderweg een koffiestop gemaakt te hebben stoppen we bij Lata Iskander, een waterval. We maken wat foto's en hebben de gelegenheid om eventueel nog een souvenir te kopen bij één van de stalletjes.

Hier is onder andere de Durian verkrijgbaar. Schijnt erg lekker te zijn maar qua geur niet erg genietbaar.

Vervolgens rijden we door naar Ipoh.

We bezoeken hier een tempelgrot, de Perak Cave Temple. Erg mooi om te zien.

Perak Grottempel (PERAK TONG)

In 1926 ontdekte Chong Sen Yee en zijn vrouw, Choong Chan Yoke, die uit de provincie Jiao-Ling in China kwam, Perak Tong. Na goedkeuring van de regering van de staat Perak begonnen ze met de ontwikkeling van de grottempel. Omdat Chong Sen Yee voornamelijk betrokken was bij de planning en ontwikkeling van de grottempel, ging zijn vrouw op zoek naar donaties om het plan uit te voeren, zowel lokaal als internationaal. Na meer dan 50 jaar ijverig en zorgvuldig werk in en rond de grottempel is Perak Tong een van de beste grottempels in Maleisië geworden. Chong Sen Yee stierf in 1980 en zijn vrouw Choong Chan Yoke in 1983, en droeg het erfgoed over aan de zoon Chong Yin Chat. Hij deed nog meer moeite voor de tempel en maakte zo Perak Tong tot een internationale toeristische trekpleister in Perak. Er zijn verschillende belangrijke bezienswaardigheden in de tempel, zoals de prachtige bloementuin voor de tempel. Hier kun je de apen 's ochtends en 's avonds laat voeren. Als je de tempel binnengaat, word je begroet met een 40 voet lang Boeddhabeeld. Het binnenste deel van de grot heeft natuurlijke kalksteenwonderen en is versierd met standbeelden van goden. Er zijn ook kleurrijke schilderijen en kalligrafische geschriften van onder andere Chong Yin Chat zelf. Er is een trap van ongeveer 450 treden, die je rechtstreeks naar de top van de kalkstenen heuvel brengt, waar je een algemeen uitzicht hebt over de stad Ipoh en de omgeving.

Na dit bezoek rijden we naar een foodcourt voor de lunch. We besluiten uiteindelijk om even totaal wat anders te eten en wel bij de Mc Donald's Jura DT in Penang, vlak voordat we de brug oversteken naar het eiland Penang.

De weg vervolgend bekijken we nog een Chinese tempel en nemen we nog een kijkje bij het Clanhuis. De Khoo Kongsi. Het ziet er van buiten uit als een tempel maar het is meer een soort wijkgebouw.

Een kleine Chinese tempel bij de ingang van de Chew Jetty.

Khoo Kongsi

De Leong San Tong Khoo Kongsi, opgericht in 1835, bedient de Khoo-clan uit het Hai Teng-gebied, de prefectuur Chiang Chew, in de provincie Hokkien. Het magnifieke tempelgebouw, omringd door clanwoningen, werd voltooid in 1906. Tegenwoordig is het een van de meest prominente erfgoedattracties van de stad. Het is voor het laatst gerestaureerd in 2001.

Penang Street Art

Penang staat bekend om zijn Street Art. Het kreeg een nieuwe impuls tijdens het Georgetown Festival in 2012, toen de in Londen opgeleide Litouwse kunstenaar Ernest Zacharevic de opdracht kreeg om de muren van de binnenstad met een reeks muurschilderingen getiteld Mirrors George Town te sieren.

Daarna is het tijd om naar het hotel te gaan. We checken in, ik krijg kamer 1403 toebedeeld met zicht op de haven en we spreken af om kwart over zeven gezamenlijk naar het foodcourt Red Garden te gaan op nog geen 5 minuten lopen.

Ik besluit eerst nog even een uurtje rust te nemen en daarna nog wat op het rooftop terras te gaan drinken. Ik tref daar al enkele anderen en we genieten van het uitzicht.

We lopen met z’n 19-en naar het foodcourt en we zitten in het midden van de court vlak bij het podium en bestellen bij één van de vele aanbieders wat te eten en bij een andere aanbieder wat te drinken. Later op de avond krijgen we nog live entertainment gratis erbij. Het is zo gezellig dat wij bijna de bezienswaardigheid zijn tussen de locals. Daarna gaan we moe maar voldaan naar bed.

Dag 15: Donderdag 3 november

Penang Hill en Kek Lok Si tempel

Een vrije dag. Niets moet en alles mag.

Ik besluit met een aantal nog een optionele excursie te boeken. We gaan met 7 man naar Penang Hill en de Kek Lok Si tempel. Als eerste gaan we naar Penang Hill. We gaan met de funicolar naar boven en genieten van het uitzicht. Waar de anderen nog via een trap richting de moskee gaan blijf ik op het centrale plein en laat me iets afzakken naar het uitzichtpunt. Hier vind ik in ieder geval nog wat beschutting. Ik spot een kleine Cameleon en geniet van het geheel. Tis al vroeg behoorlijk warm.

We vervolgen onze weg naar de Kek Lok Si tempel. Ook hier gaan we deels met de funicolar en deels met een elektrische buggy naar boven. Onze gids verteld op een rustige wijze heel veel en laat ons veel zien. Een groot verschil met onze vorige gids. Eenmaal boven krijgen we een mooie rondleiding over het tempelcomplex. Door alle tuinen en zalen vol blinkend goud dalen we af. Erg indrukwekkend en er wordt nog steeds gebouwd en gerenoveerd.

Op de terugweg naar het hotel geeft de gids nog een halve stadstour extra met veel extra informatie. We zien de belangrijke gebouwen en rijden via een welgestelde wijk waar belangrijke personen uit heden en verleden wonen c.q. gewoond hebben.

De middag neem ik even gas terug. Even rommelen op de kamer, foto's overzetten en m'n verslag schrijven. Aan het eind van de middag ga ik naar het rooftop terras en drink een drankje met een aantal anderen. Vanavond eten we weer op het foodcourt en met het live entertainment wordt er ook weer volop gedanst door ons Hollanders.

Dag 16: Vrijdag 4 november

Van Penang naar Langkawi

Vandaag verlaten we Penang en gaan we naar onze laatste bestemming Langkawi. We vertrekken vroeg daar we niet met de ferry vanaf Penang gaan maar eerst met de bus naar het noorden rijden. Reden is dat de ferry van Penang op dit moment niet vaart. We rijden langs vele rijstvelden en hoe noordelijker we komen verschijnen ook de rubberplantages.

Als we aankomen in Kuala Perlis gaan we met de ferry over. Een vaart van een klein uurtje in plaats van de 3 uur op zee. De ferry zit stampvol en de koffers zijn her en der opgeslagen. We hebben gelukkig wel vaste plaatsen bij elkaar (stoel 10 voor mij) en zodoende kunnen we de bagage ook redelijk bij elkaar houden.

We rijden naar ons resort, checken in op kamer 3137 en in de tijd dat ik in de kamer ben zitten binnen 5 minuten al de apen op mijn balkon. Helaas moet de balkondeur dicht blijven anders wordt je kamer vakkundig ‘opgeruimd’.

Intussen begint het te regenen. Ik neem de shuttleservice naar de hoofdingang en zoek de bar op. Met enkele anderen genieten we van het uitzicht en wat we al gezien hebben in de korte tijd dat we in het resort zijn. Echter het houd niet meer op met regenen en al gauw hebben we er donder en blitz bij. Er komt zoveel regen naar beneden dat er poeltjes en kleine riviertjes ontstaan.

We hebben weer om kwart over zeven afgesproken en eten gezamenlijk. Bij bestellen direct doorgegeven dat we separaat betalen maar het Engels hier is niet best. Ofwel alles staat weer op één nota. De shuttleservice brengt ons weer naar de kamers en een gezellige avond is weer voorbij.

Dag 17: Zaterdag 5 november

Mangrovetocht

Niets moet meer en alles mag. Dit is motto van vandaag en morgen tot 17.30 uur. Maar toch besluit ik met een aantal nog een excursie te doen en wel de mangrove in per boot. De mangrove ligt in het Kilim Karst Geoforest Park.

We vertrekken om 9 uur en rijden in een uurtje, dwars door de wedstrijd van de Iron man heen, naar de andere kant van het eiland. We starten met een bezoek aan de vleerhondengrot en we zien ze in groten getale hangen.

Daarna gaan we dieper de mangrove in. We zien een familie makaken met jong, zeearenden, zowel de witte als de bruine.

Brahmaanse wouw en witbuikzeearend

De lucht boven Langkawi wordt gedomineerd door prachtige roofvogels, waarvan de witbuikzeearend en de Brahminy wouw het meest in het oog springen. Beide soorten zijn bedreven in het naar beneden duiken en onoplettende vissen uit de ondiepe, zandige baaien plukken. De gewone, maar verbluffend aantrekkelijke Brahminy wouw met zijn contrasterende witte kop en borst en bruine vleugels geeft Langkawi een deel van zijn naam; in het Maleis betekent "helang" "adelaar". In de hoofdstad Kuah staat een enorm standbeeld van deze vogel die op het punt staat te vliegen.

Ook maken we nog een stop op het strand waar expeditie Robinson is opgenomen. We eten wat gele watermeloen, lekker zoet en sappig. Op het moment dat we daar wegvaren worden alle hemelsluizen opengetrokken. Ik zit voorop en vang de volle laag op. Uitwringbaar was ik toen de boot weer aangemeerd was bij het startpunt.

We rijden wederom dwars door de Iron man heen weer terug naar het resort en zien hoeveel water er is gevallen en nog valt. Drooggevallen kanalen zijn gevuld en stromen over en op diverse plekken is de weg over tientallen meters niet meer zichtbaar. Bij terugkomst op het resort besluiten we eerst nog te lunchen. Al napratend over de mooie tocht en foto’s kijkend. Aansluitend is het tijd voor een douche en droge kleding.

Bij terugkomst op de kamer zie ik in de boom tegenover een vliegende lemur, de Colugo of vliegende maki.

Colugos zijn zoogdieren uit een oude lijn, met slechts twee soorten die de Orde Dermoptera vormen. Verwarrend genoeg worden ze ook wel 'Vliegende Lemuren' genoemd, hoewel ze niet nauw verwant zijn aan de Lemuren van Madagaskar. Ze kunnen echter over lange afstanden glijden, omdat ze een dun membraan hebben dat zich uitstrekt tot aan de uiteinden van de staart en elk ledemaat.

Over het algemeen zijn ze gevlekt grijs of groengrijs van kleur, met donkere strepen, maar sommige exemplaren zijn roodachtig. Hun dieet omvat bladeren en jonge scheuten. Overdag rusten ze hoog in de bomen, klampen zich vast aan stammen of verstoppen zich in boomholten. In de schemering worden ze actief en glijden ze van stam naar stam als vellen papier die door de wind worden geblazen. De jongen worden vastgeklemd aan het vluchtmembraan gedragen.

In onze afwezigheid heeft Alice de tafel voor vanavond al gereserveerd in de Beach club. De laatste avond om nog gezellig samen te eten. Voordat ik richting diner ga besluit ik eerst nog het souvenirwinkeltje in te lopen. Zowaar slaag ik ook nog en om half zeven lopen we naar de Beach club. Onze uitdaging begint weer. Het bestellen. Het personeel spreekt slecht Engels en begrijpt vaak niet wat je bedoelt. Deze keer gaat het redelijk en kunnen we lekker genieten. Dan komt deel 2 van de communicatie, het afrekenen. Ze maken er weer een zooitje van.

We lopen terug naar de bar en kruisen het pad van een dingo. Niet geheel ongevaarlijk. Het personeel probeert ze weg te jagen maar in donker zie je ze niet altijd.

We nemen nog een afzakkertje en sluiten daarmee de avond af. De shuttleservice brengt ons weer naar de kamer en ik zet mijn foto’s nog over en schrijf mijn verslag. De laatste nacht is alweer aangebroken.

Dag 18: Zondag 6 november

Laatste uurtjes op Langkawi en thuisreis

Een lange dag staat ons te wachten. We moeten de kamer om 12 uur verlaten en vertrekken pas om half zes naar het vliegveld. Ik slaap derhalve maar wat langer en ontbijt lekker uitgebreid.

Ik pak de koffer op mijn gemak helemaal om en check uit. Enkele zijn nog gaan fietsen en naar de cable car gegaan maar ik vond het welletjes zo. Ik ga nog lekker een paar uurtjes bij het zwembad zitten in de schaduw want het is toch wel weer erg warm. Ik krijg lekker fris fruit en drinken aangeboden en laat het me smaken.

Met mij zitten er nog een aantal aan het zwembad en zijn nog met de fotocamera in de weer als we als een stel paparazzi een aantal neushoornvogels in het vizier hebben. Amper bekomen zit er een kolibrie in de struiken voor ons. Het kan niet op zo op het laatste moment. Maar wie denkt dat je dan alles hebt gehad...nee, de lemuren komen nog even langs. Tot onze verbazing is die familie uitgebreid en is het jong, oranje van kleur, goed voor ons vast te leggen. Enkele zien op het strand ook nog een paar zeeotters.

Om half zes worden we gehaald voor onze transfer naar het vliegveld dat ongeveer 20 minuten bij het resort vandaan ligt. We zijn te vroeg want de incheckbalie gaat pas om half 7 open. De plaatselijke gids regelt dat alle koffers direct worden doorgelabeld naar Amsterdam. Gezien de overstaptijd op Kuala Lumpur is dat erg fijn want dat scheelt een ritje met het treintje en de stress bij de bagageband en weer door naar de incheckbalie. Vlucht MH1459 vertrekt van gate 5 en ik heb stoel 19C toebedeeld gekregen. Onze plaatselijke gids heeft dit direct goed geregeld nadat ik hem verteld had van de vluchten eerder in de reis.

Na een voorspoedige vlucht van Langkawi naar Kuala Lumpur loop ik nu rustig en een ritje per bus van het nationale naar het internationale gebouw. Door het tijdstip is het niet al te druk maar ondanks dat kan ik na aankomst bij de gate C35 al vrij vroeg door de pre-boarding.

Dag 19: Maandag 7 november

Bye bye Maleisië

We hebben een zo goed als volle vlucht en ik heb stoel 12C toebedeeld gekregen. Zonder strubbels hebben we een rustige vlucht waarbij ik zowaar wat korte slaapmomenten heb.

Om 6.18 uur zet vlucht KL0810 weer voet op Nederlandse bodem. Het is nog vroeg en bij de douane kunnen we zo door. Blijkt, nadat ik het toestel al verlaten had, dat de rest weer moest gaan zitten en de marechaussee 2 personen van boord af heeft gehaald die maar enkele rijen achter mij zaten. De koffers komen ook al vrij vlot en nemen we afscheid van elkaar. Na alle plichtplegingen ga ik eerst nog even naar het GWK. Ik wissels mijn overgebleven valuta weer naar euro's en ga vervolgens eerst nog wat te drinken scoren. Vervolgens wandel ik naar mijn auto en ga op huis aan. Ondanks de spits geen file op de A9 en A2 en ben ik om half 9 thuis. Moe en toe aan een paar uurtjes slaap.

Het was een fijne reis waarbij iedereen zich aan afgesproken tijden hield en elkaar hielp waar nodig. We hebben een groepsapp dus die zal zeker nog wel even in de lucht blijven voor uitwisseling van foto's en filmpjes.

Dit was zeer te danken aan: Imke & Albert, Thea & Willem, Astrid & Ton, Yvonne, Alice & Gerard, Annemieke & Onno, Astrid & Bart, Gerard, Guido, Trudy, Marco, Marielle & John, Ruud & Nelleke.

Page updated

Google Sites

Report abuse